Column: "Ik ben pro Champions League"

Dirk Deferme is voetbalcommentator voor Stadion en Q2. Hij spreekt zich uit over de beste clubcompetitie ter wereld: de Champions League. "Ja, ik ben pro Champions League."

Dat mag zelfs met alles erop en eraan. Met al de uitwassen en de bijverschijnselen en dus met de vulgaire geldverheerlijking. Helaas.

Tenzij we met zijn allen een betere wereld kunnen scheppen. Waar iedereen zorgt voor zijn medemens, waar iedereen voldoende van alles heeft en iemand die veel te veel heeft dat met genoegen deelt tot iedereen het nog een beetje beter krijgt. Samen sterk, samen rijk. In die wereld zijn alle voetbalploegen die deelnemen aan dezelfde competitie even goed.  Maar zolang die wereldverbetering niet heeft plaatsgehad, ben ik, 100%, helemaal voor de UEFA Champions League. 

Zolang er landen en vrije markten zijn, is zo’n systeem met ongelijke verdeling, met arm naast rijk, nog actueel en, het enige dat wordt toegepast. Daarom wordt Liechtenstein nooit wereldkampioen en Duitsland af en toe. Spanje soms, Frankrijk, Argentinië en Brazilië doen ook altijd mee in de finaleronde. En nog eerder het veel te kleine België en heel misschien zelfs Nederland, dan het veel grotere, rijkere China. Want interlandvoetbal werkt volgens hetzelfde systeem als de rest van het voetbal. Ook bij een voorronde EK en WK wordt geëmmerd over zinloze wedstrijden. Dat zijn die bijvoorbeeld van België tegen de Europese dwergstaten. Dan zeuren sommige Belgen vanaf de positie van, momenteel, een groot voetballand. Dan wordt de zaak omgekeerd. Kan ook. Dan zijn wij groot en zij klein. 

In de Champions League zijn wij klein. Maar ik ben écht voor. Dat de loting spannender is dan de groepsfase is immers alleen bij wijze van zeggen meer waar dan dat de inhoud klopt. Wie kijkt er nu, behalve de ploegen in de potten en hun fans, met spanning naar de loting? Het is dus om te provoceren dan men dat zegt. Ik meen wat ik schrijf. Anderlecht tegen PSG, wat schieten we daarmee op en wat schiet Anderlecht daarmee op? Hoor ik zeggen en vragen. Wel, het brengt een mooie voetbalcompetitie, perfect geörganiseerd en met de beste voetballers van de wereld heel dichtbij. Dat is op zich al goed. Het beste basketbal van de wereld zal nooit zo dichtbij komen. Het is zinloos om gefrustreerd te geraken omdat de Belgische clubs weinig punten pakken, amper scoren of geen wedstrijden winnen. Soms gebeurt het nog wel en zo is het goed. Want logisch. 

Sinds 1992 is de voetbalwereld ingrijpend veranderd. De Champions League-formule dient meer en meer de grootste en de beste clubs. Het punt is dat ze tegelijkertijd het spektakel willen vergroten om het publiek beter te amuseren.  En, dat lukt! Nogmaals: geen provocatie. Gaat dat zien want het lukt echt! Zij die zeggen dat het niet zo is, kijken niet of alleen naar de uitslagen. Kijk twee avonden per CL-week Q2 en echt waar: mooi voetbal, topmomenten. 

Nu wordt ik even uitleggerig en vertel ik wat u ongetwijfeld al weet. Ik doe het omdat sommigen het niet meer tot zich laten doordringen. De competitie wordt geörganiseerd met 32 clubs. Tenminste als we de voorronde en de play-offs buiten beschouwing laten want anders zijn het er nog veel meer. De 32 gaan in 8 groepen van 4. De 8 landskampioenen van de landen met de hoogste Europese ranking zijn de A-clubs en op basis van de clubranking worden de overige clubs B, C, D. Bij de loting komen ze uit pot 1, 2, 3 of 4. Gemakkelijk gezegd: je krijgt in iedere groep 2 sterke clubs en 2 mindere clubs. Even gemakkelijk gezegd: de A- en de B-clubs worden 1 of 2 in de groep, de C- en D-clubs worden 3 of 4. Heel af en toe doet een sterke club het minder goed dan verwacht. Heel af en toe doet een mindere club het beter dan verwacht. Hier is, vind ik, niks verkeerd mee tenzij je telkens weer gaat foeteren als Club Brugge of Anderlecht 5-0 krijgt van bijvoorbeeld Real Madrid. Foeteren moet of mag als de tegenstander Celtic of FC Kopenhagen is. Daar moeten we meer eisen van de Belgische clubs.  Ga nu niet telkens opnieuw lullen dat ze daar niks te zoeken hebben. Ga maar eens aan Dury of zijn spelers vragen of ze liever EL spelen of in Anderlecht of ze liever tegen Vitesse dan tegen PSG voetballen. Nog helemaal los van wat ermee te verdienen is.

Anyway: in 2017/18 zijn ze nu vier speeldagen ver en wat zijn we al blij gemaakt en verwend. Knap voetbal gezien en veel en geweldige doelpunten. Spanning is er ook. Er zijn verrassingen maar ook voorspelbare uitslagen, vervelend en saai resultaatvoetbal. Kortom vanalles wat. En zeker niet alleen maar voorspelbare en overbodige wedstrijden zoals te vaak beweerd wordt. Er zijn vier clubs geplaatst na vier speeldagen. PSG, City, Spurs en Bayern. Die hebben goed of heel goed gespeeld. Nog 12 ploegen moeten zich onderscheiden want er zijn er 25 die eerste of tweede kunnen worden. Anderlecht, Celtic en Feyenoord spelen ook nog om te overwinteren. In de EL. Van de andere kant bekeken: Benfica en Monaco (A-clubs), Dortmund en Atletico (B-clubs) en Napoli (de best gerankte C-club) zijn bijna kansloos om in de knockout-fase van de CL te geraken. Dat is toch verrassend? Wie dat voorspelde mag bij mij in de straat komen schelden.

De conclusie staat al in de titel: ja, ik ben voor de Champions League. Want, zoals het hierboven beschreven wordt, is het gewoon beste voetbalcompetitie van de wereld. Laat u niks anders wijsmaken.