Column: De Kleine

Een column van voetbalcommentator en Barça-watcher Peter Morren.

Halfuur ver. Hij raakt een beetje geïrriteerd. Weer een overtreding geïncasseerd - een vervelende ook deze keer, Douglas Costa raakt z’n knie - maar Skomina houdt de kaarten op zak. Geen doorkomen aan. Juve houdt alle dicht. Messi loopt zich een aantal keer vast in de dichtklappende sluisdeuren.

Net voor rust dan. Omschakelingsmoment. Eindelijk een beetje ruimte.

Messi krijgt de bal aangespeeld door zijn in blinde adoratie verkerende jonge teamgenoot Dembélé, bevoorrecht toeschouwer van een heerlijke goal, the making of. Messi versnelt, vertraagt. Kijkt links en rechts, en heeft de situatie in een nanoseconde in 3D opgeslagen in zijn brein. Dan volgt een verschroeiende versnelling. Omsingeld door 5 tegenstanders vindt hij Suárez. De perfect getimede tik vervolledigt de volmaakte één-twee. Messi neemt mee, kantelt z’n enkel en schiet haarfijn overhoeks raak.

Vroeg in de tweede helft krijgt hij geel na nadrukkelijk vragen om een (terechte) kaart voor Pjanic, nadat hij bij een ontsnapping middels een omarming tot stilstand is gebracht. Nu wordt hij écht boos. Gevolgen: een pegel tegen de paal, een ren aan lichtsnelheid waaruit Rakitic 2-0 maakt, en een hemelse dribbel richting de ruimte om dodelijk uit te halen (3-0). Eentje van het huis, een gedeponeerd merk intussen.

In de aanloop naar de derby tegen Espanyol vertelde Esteban Granero - ex-speler van Real Madrid en openlijk anti-Barcelona - een anekdote van ruim 15 jaar geleden. Granero won in de jeugdcategorieën met Real vaak van Barcelona. Hij kwam toen voortdurend zijn generatiegenoten Piqué en Cesc Fábregas tegen, in het andere kamp. Ze zaten samen in de nationale jeugdploegen en hadden een goeie band.

Op een belangrijk tornooi verbleven de 15-jarigen van Barça en Real weer in hetzelfde hotel. Granero jende Pique dat de zoveelste nederlaag voor Barça er zat aan te komen, maar die diende hem van antwoord: “Deze keer wordt het anders.

We hebben een nieuwe bij. Die kleine daar. Hij is ongelooflijk goed.” Granero zag een onopvallend jongetje aan de rand van het zwembad, voetjes in het water. Alleen.

De U16 van Barcelona wonnen die avond met 3-0 van hun leeftijdsgenoten van Real Madrid. Lionel Messi, de kleinste van allemaal, speelde iedereen naar huis. Granero besefte toen al dat hij een fenomeen in wording had gezien: “Zo snel, zo ongrijpbaar, zo dribbelvaardig: dat hadden we nog nooit meegemaakt. De bal plakte aan zijn linkervoet. Hij maakte ons gewoon allemaal belachelijk.”

Espanyol verloor zaterdag met 5-0 in Camp Nou, stuk gespeeld door Messi - en zijn 42ste hattrick. Reactie van Granero na de wedstrijd: “Het is onvoorstelbaar, maar 15 jaar later loopt die hier nog altijd rond, en doet hij nog precies hetzelfde.”

Matteo Messi, het tweede zoontje van Leo en zijn Antonella, is maandag 2 jaar geworden. Zou de kleine al wat kunnen shotten?