ZKV: Mijn buurvrouw en Rio

Dirk Deferme introduceert de Zeer Korte Voetbalverhalen in de voetbalschrijverij. Zie hier nummer drie: op het matje bij zijn buurvrouw.

“Je was in Noorwegen!” Ze schuurt de stoep met veel ammoniak in het water ruik ik. Haar stukje is duidelijk bleker dan dat van ons. Wij laten de stoep en het hele huis doen en zij doet het zelf. “Ja, ik was in Trondheim.” Ze begrijpt niet dat ik liever daar naartoe ging dan naar Rio. “Komaan, daar doen de Belgen mee. En ze doen het goed!” Dat voetbal mijn sport is, dat Spaanse ploegen het beste voetbal spelen, dat ik lang geleden voetbaljournalist ben geworden en dat ik af en toe en tussendoor wel eens wat anders doe, zo leg ik het uit. “Kiezen is verliezen,” zij zegt het. Ze is ouder dan ik, grijzer, maar nu zou ik haar geweldig overtuigd van mijn gelijk willen tegenspreken. Niet kiezen is een ziekte van deze tijd. Zij heeft zich ook laten aanpraten dat alles mogelijk is. Neen, dat is niet zo. “Is Noorwegen een land waar wij naartoe moeten?” Ik stop de sleutel in het slot. Moet niet denk ik. “Mwah,” komt uit mijn mond. “Zal ik jullie stukje stoep ook eens schuren?” Ze lacht. “Dat kan veel properder.” Opnieuw: “Mwah…” Alsof ik niet kan kiezen. Ik kan dat wel maar niet als zij mij onder druk zet.   

 

20 keer gelezen