Column: Rare kwast

Voetbalcommentator en -reporter Dirk Deferme zit ondertussen aan zijn dertiende EK-column. In "Rare kwast" heeft hij het over onze nationale doelman nummer één, Thibaut Courtois. "Een lieve gast. Gewoon gebleven, maar ook meedogenloos."

Heb jij ook in de ogen van Thibaut Courtois kunnen kijken net voor hij die vrije trap van Zlatan onschadelijk maakte? Zag je wat ik zag? Angst voor een tegendoelpunt in die grimas, de ogen bijna dichtgeknepen, het hoofd weggedraaid van het projectiel dat er aan kwam. Hij duwde de bal weg. Zlatan zocht oogcontact met de Belgische keeper. Die hield de nul. Na de match was er wederzijds respect. “Tot nog eens. Waarschijnlijk in de Premier League?” Ibra liet dat in het midden. Zelfs Courtois kon hem de primeur over zijn voetbaltoekomst niet ontfutselen.

Twee keer werd Courtois geklopt gisteren. Door Ibra maar er werd gefloten voor een fout van Berg. En door Granqvist maar De Bruyne haalde de bal van de lijn. De rest pakte hij zelf, met overtuiging. Veertigste interland, twintigste clean sheet.

Moeder Gitte zegt TI-bo, met de klemtoon op de eerste lettergreep. Het is schattig hoe zij naar haar zoon opkijkt. Onlangs stond zij tussen de palen voor een event van Qmusic. Hij had haar goede raad en een paar handschoenen gegeven. “Zo lang mogelijk blijven staan!”

Aan keepershandschoenen zit klittenband om ze rond de polsen vast te maken. Thibaut heeft één nerveuze tic: op de dode momenten maakt hij die velcro voortdurend los om hem snel weer rond zijn polsen te draaien en weer vast te maken. Hij wil klaar zijn als ze komen. Een tic dus maar, is Courtois een rare kwast? De mythe wil dat het helpt als je doelman bent. 

Tom Coninx is keeper, Karl Vannieuwkerke, Peter Vandenbempt, allemaal keepers maar nu doodgewone jongens. Niet gekker dan u en ik sinds ze niet meer in doel moeten.  Belgische keepers hebben de neiging om dood te gaan aan hun werkethiek, sérieux en stress. Preud’homme, De Wilde. Sommige Belgische keepers zijn zeker een beetje gek. Vande Walle, Bodart, Custers, Munaron, Pfaff… Je hebt ze in veel kleuren en geuren. Allemaal international maar niet allemaal even goed en even zot.

Hopelijk doet de familie Courtois me niet in de ban als ik poneer dat ik Michel Preud’homme nog altijd de beste vind. Tijdens dit toernooi kan dat keren. Als je Europees kampioen wordt, maak je hoedanook een geweldige sprong voorwaarts. Geloof me maar dat Courtois koste wat het kost de beste wil zijn.

“Zo lang mogelijk blijven staan!” Dat wil ook zeggen: die 199 volle centimeters rechtop. De tegenstander en de concurrent overvleugelen, intimideren, niet buigen, niet gaan liggen tenzij om de bal te pakken. Hij wil er altijd staan. Mignolet mag niet eens in een voorbereidingswedstrijd onder de lat.

Courtois is een lieve gast. Gewoon gebleven, maar meedogenloos. “Ik denk dat sommige jongens het wat minder au sérieux namen in het begin.” Hij zegt het gewoon. Altijd. Wat hij denkt en wat hij wil. Chelsea heeft een nieuwe hoofdcoach, Antonio Conte. Brengt die zijn eigen staf mee? Dat vroeg ik aan vader Thierry Courtois. Blijft Christophe Lolichon de trainer van Thibaut, wilde ik weten. Gisteren gelezen dat de keeper van onze Rode Duivels Lolichon eruit wil. De Fransman is met Cech meegekomen van Rennes in 2004. Courtois wil hem weg. Meedogenloos. De trainingsmethodiek van Lolichon is niet de zijne. Hij heeft het al met Conte besproken. De ex-coach van Petr Cech moet weg.

Courtois doet het omdat het het beste is voor het team, Chelsea. Als hij tussen nu en 11 juli alles pakt, is dat het beste voor team Belgium. Dan zijn we dus Europees kampioen en zit Thibaut Courtois aan 24 clean sheets. Michel Preud’homme hield voor België 26 keer de nul. Jean-Marie Pfaff 19 keer.

5 keer gelezen