Column: Angstgegner?

Dirk Deferme is voetbalcommentator - en verslaggever voor Stadion & VTM NIEUWS. In z'n nieuwste EK-column heeft hij het over de relatie van de Kroaten met de Rode Duivels: "Angstgegner."

Aan de rechterkant van de tabel volgt nu snel de ene na de andere slachtpartij. Te beginnen maandag al met Italië – Spanje. Van Engeland, Frankrijk, Duitsland, Spanje en Italië moeten er tussen nu en 8 juli vier naar huis.

De andere kant, al krijgen we na Zweden pas definitief zekerheid, is onze kant. Voor ons dooie gemak moeten we daar zijn. Vele Belgen zien zichzelf al bijna in de finale.

Er ligt wel één groot blok beton op het pad van de tweede van groep E: Kroatië.

Kroaten zijn vriendelijke mensen. Het is een mooie bestemming om van eiland naar eiland te hoppen. De vis is er vers, zeker als hij al aan boord op de grill gaat. De Vina Laguna, witte wijn uit Istrië, is lekker en betaalbaar. Perusovic, Tipuric, Weber, Karacic, Bucan, Strupar, Runje, Stanic, Spehar, Mornar, Ban en Balaban: ik laat er een paar bewust en nog veel meer onbewust weg uit dit rijtje. Het zijn Kroaten uit de Belgische voetbalcompetitie. Ze spreken sappig Nederlands, scherp Frans en lijzig Engels. Ze waren graag gezien en/of succesvol in onze competitie. Weber en Strupar speelden nog voor de Rode Duivels. Wij hebben het wel voor de Kroaten. En als we ginder met vakantie zijn, hebben zij het ook voor ons.

De Duivels hebben er zeven keer tegen gespeeld. Dat is niet veel. Kroatië of Hrvatska bestaat pas sinds 1991. 4,5 miljoen inwoners, een klein voetballand dat pas sinds de aanloop naar het EK van 1996 in Engeland internationaal mag meedoen. We hebben er maar twee keer van gewonnen. Puntenresultaat: 8 op 21. Een triest bilan. Kroatië, angstgegner?  

We moeten afrekenen met het bijna roemloze voetbalverleden. De twee goals van Lukaku in Zagreb tijdens de race naar Brazilië is een hoogtepunt. Twee goals van Sonck in het Heizelstadion waarvan een mooie rechtstreekse vrije trap is een andere piek.                        

4-0 in maart 2003, in het Maksimir-stadion met slagerszoon Franky Vandendriessche in doel. 0-1 in maart 2010 in Brussel, met Steve Colpaert die zijn eerste en laatste interland speelt. 1-1 in september 2012 in Brussel. Geweldige goal van Guillaume Gillet, maar we hebben vooral onthouden hoe gevaarlijk de Kroaten waren en dat die vroege goal van Ivan Perisic ons zwaar op de maag bleef liggen. Dat was vier jaar geleden.

Vandaag zijn de Kroaten sterker dan ooit. De spelers van nu zeggen dat ze beter kunnen dan de Sukers, de Prosinecki’s en de Bobannen, de mannen die derde werden op het WK in Frankrijk. Het is een beetje vloeken en, generaties zijn moeilijk te vergelijken, maar Modric en Rakitic & Co hebben gelijk. Ze hebben het gisteren gehaald van Spanje dat absoluut de groep wilden winnen om aan de Belgische kant van de tabel te blijven.

De overwinning van Kroatië heeft het hele toernooi veranderd. Straffe ploeg.  

Als de Rode Duivels alsnog op het pad van de foute beste derde terechtkomen, wordt het Kroatië in Lens in de achtste finale. In Lens tussen de terrils en de dichtgegooide schachten, een afschuwelijke plek waar het lelijk mis kan gaan.

Als alles goed gaat, verliezen we op woensdag 6 juli in Lyon de halve finale van Kroatië.

2 keer gelezen