COLUMN: Twenty-four

24 deelnemers op een EK voetbal. Te veel of niet? Voetbalcommentator en -reporter Dirk Deferme laat er zijn licht over schijnen. 

54 landen speelden voor 23 plaatsen op het Europees Kampioenschap in Frankrijk. Frankrijk was als organiserend land rechtstreeks geplaatst. Op het eindtoernooi zijn er nu 24 deelnemers, vanaf 1996 in Engeland waren er 16 deelnemers, van 1976 tot 1992 waren er acht en in de vier edities daarvoor waren er amper vier deelnemers.

Hoe meer landen, hoe kleurrijker het eindtoernooi wordt. Het begeestert meer mensen, het maakt de organisatoren, de toeristische en de hele horeca-sector rijker.

Toch is het voor velen een verarming. “Sportief is het tegenwoordig allemaal minder.” Je hoort het ook in de marge van bijvoorbeeld de Champions League waar men de groepsfase voorspelbaar vindt en alles tot de kwartfinale ineens ook maar. De laatste acht noemen ze in die wereld de usual suspects en uiteindelijk wint Barcelona, of Real of Bayern. Zullen we die hele Champions League omwille van te weinig spankracht dan maar afschaffen? Onzin!.

Dit schrijft mijn minzame collega Thijs Delrue, goed bekend als auteur van sportboeken en onder de nickname De Koperen Kogel omdat hij rosser is dan Rafke Pauwels ooit was. “Het was Platini's idee om 24 teams te laten deelnemen, maar samen met de frauderende Fransman hadden ze dat idee voor mij ook naar de vergetelheid mogen verbannen. Te veel ploegen die niet goed genoeg zijn om te bekoren, maar wel goed genoeg om aanvalsgolven te verstoren. Dodelijk voor de spektakelwaarde. Sowieso is dit uitgebreide EK een zoveelste symptoom van de door commerce gedreven overkill aan voetbal, die vroeg of laat de ondergang van The Beautiful Game zal betekenen. Ik kijk eigenlijk al een beetje uit naar de knock-out-fase.”

Wie zijn er allemaal te veel aan, welk land is ballast en welk land niet? Moeten we ook kijken naar wat ze er van bakken? Naar hoe ze spelen of naar de resultaten? Of weren we ze alleen maar omdat ze klein zijn of omdat er weinig mensen wonen? Rusland? Oekraïne? Ierland, Wales, Noord-Ierland, Slovakije, Albanië, Hongarije, Ijsland, Zwitserland, Roemenië, Oostenrijk, Tsjechië, Zweden? Een EK dus met België, Frankrijk, Portugal, Polen, Italië, Duitsland, Kroatië en Engeland. Misschien ook nog Turkije, Nederland en Servië? Ik vind dat moeilijk.

De kleinere landen spelen met de middelen die ze hebben, ze zijn charmant, enthousiast, gaan tot op het bot, metsen een muur, slijpen de bijl, kussen vrouw en kinderen en trekken het voetbalbos in. Organisatie, discipline, foutloos en met veel verdedigen, dat is voor hen de aangewezen speelwijze, het beste weerwerk. Wie niet alles kan, moet doen wat hij het beste kan en wat het makkelijkst is.

Maar het heeft charme, het heeft kleur, van de B- en C-ploegen mogen er toch altijd een tiental meedoen? Zoals Zaïre, Haïti, Kameroen, Costa Rica, Koeweit, Australië en som ze maar op, die onvergetelijke deelnemers aan de verschillende Wereldbekers. Ik zie ze graag komen, straks als de zon schijnt in Frankrijk wordt het allemaal nog een stuk mooier. Ze blijven met zijn allen nog tot woensdag.

Geniet dus nog van die sexy houthakkers uit IJsland, de Albanese vrouwen, het mannenkoor uit Wales en de groene golvende mensenmassa’s uit Noord- en Zuid-Ierland. Met de regels van nu waren Jari Litmanen, George Best en Ryan Giggs ook op een EK geraakt. Nog een bonus, toch?

En nog eentje. Hoe groot zijn wij? Zijn we dat voor altijd? En als we weer klein zijn, hoe graag willen we dan toch nog meedoen?