Commentaar: "Het was bleek, heel bleek"

Voetbalcommentator en reporter Dirk Deferme keek gisteren ook naar België - Italië en vond de Rode Duivels "bleek, heel bleek. Alle voorafgaande kritiek klopte gisteren als een bus."

U heeft het zeker allemaal gezien, want er is massaal gekeken. Het viel heel erg op. Er was amper afgefloten. "Italia, Italia, Italia!" De bejaarde Buffon komt amechtig pompend van de overkant, de knoestige Chiellini verlaat voor het eerst zijn positie en gooit zich met de keeper in het feestgewoel, boven op het jubelende geweld van de rest van één van de oudste ploegen van het EK. 

Geen uitgekookte Azzurri maar perfect al dente. Vier kansen. Thibaut Courtois pakt twee moeilijke ballen, Pellè kopt een open doelkans naast, Giaccherini en Pellè scoren. Onverwacht, dat merk je aan hun uitbundige reactie, wint Italië van de favoriet. Ze verdedigen én hebben meer kansen dan België. Meer dan tien jaar geleden wilden wij ook nog wel eens op die manier een wedstrijdje winnen.

En nu?
Maar we hebben verloren. En nu? Nu lijkt het alsof iedere a priori kritiek, van tijdens en na Brazilië, van tijdens de kwalificatie, als FIFA nummer 1 van de wereld, voor en tijdens de voorbereiding, alsof al die harde woorden klopten als een bus. En dat is ook zo. Alleen bij de standaardsituaties hebben we vooruitgang geboekt. Maar gisteren was weer geen enkele corner goed. Niet één van De Bruyne, niet één van Mertens en niet één van Wilmots zelf.

Bleek, heel bleek. Er waren nogal wat spelers die hun match helemaal misten. Ze speelden als de klatergouden generatie. Onze beste spelers, grote Europese klasse echt waar, De Bruyne en Hazard konden hun beste voetbal niet vinden. Lukaku, niet goed. De invallers waar ik alles van verwachtte: veel te weinig gebracht.

"We hebben laten zien dat we een goed team zijn." (Jan Vertonghen) "We zijn overklast." (Thibaut Courtois). Dat ligt heel te ver uit elkaar. Courtois heeft volkomen gelijk en toch begrijp ik Vertonghen. Die wil de volgende match al spelen én winnen én naar de volgende ronde. Hij wil die verbetenheid en dat "Yes We Can" uitstralen. Gisteren zo kort na de 0-2 klonk dat wel raar. Maar, zo doe je dat. Zoals een spits die een kans mist ook zeker weet dat de volgende bal erin gaat. Twijfelen fnuikt het zelfvertrouwen, geen zelfvertrouwen fnuikt je kans op slagen.

Het is aan Wilmots
Zaterdag om 15 uur: Ierland. Het is eerst aan Wilmots. Hij moet maar eens gaan samen zitten met een paar van de leiders en zij die het zien. Hij moet ze samen roepen. Courtois, Vertonghen, De Bruyne, de kapitein en misschien nog een paar. Wilmots moet naar hen luisteren en Borkelmans alles laten opschrijven. Daarna moet hij, Wilmots, als baas, het goed zetten, op punt. En dan moeten de bleekneuzen van gisteren het wél doen. Tegen de Ieren die als ze winnen altijd voor de Duivels in de poule eindigen. Wij zijn, als we nog twee keer winnen, altijd tweede. Eerste kan ook nog als de Italianen verliezen en gelijkspelen.

Moet Wilmots buiten? Een beter vraag is: kan Wilmots buiten? Op dit moment niet, want het toernooi is bezig. De hashtag #wilmotsbuiten is dus een verspilling van Twitter-karakters. 

Wilmots moet het dus maar proberen door zijn opinion leaders en de belangrijkste spelers achter hetzelfde plan te krijgen, hopen dat het klikt en dat we met dat plan ver geraken. Ik denk dat het kan. Met Courtois, Ciman, Alderweireld, Vermaelen, Vertonghen, Witsel, Dembélé, De Bruyne, Carrasco, Hazard en Batshuayi als startelf tegen de Ieren en de Zweden. 

Dirk Deferme, voetbalcommentator Stadion & VTM NIEUWS

9 keer gelezen