De lelijkste kampioen in jaren

Dirk Deferme is voetbalcommentator voor Stadion in de Jupiler Pro League en de Champions League. Hij laat zijn licht schijnen over de eerste speeldag van play-off 1. "De lelijkste kampioen in jaren."

Club heeft zaterdag in Roeselare een trend gezet. Anderlecht had gekeken en surfte zondag meteen op dezelfde golf. Twee keer een overwinning met het kleinste verschil, twee lelijke doelpunten ook maar, voor Club Brugge en Anderlecht drie heel mooie punten.

Club Brugge neemt een hoekschop en ze doen dat goed. Engels en Poulain zijn in beweging en dat zorgt voor verwarring. Of ze zijn dan zelf gevaarlijk of er is een onfortuinlijke schlemiel die de bal in eigen doel werkt. Bruno Godeau maakt 0-1 voor Club Brugge. Dennis Praet trapt een bal hoog de lucht in. Hij moet in de buurt van Conte landen. Marco Bizot plukt het leer en laat het vallen. Via zijn dij gaat de bal in eigen doel. Bizot maakt 1-0 voor Anderlecht.

Play-off 1 is niet op zijn mooist begonnen. Angstaanjagend wat mij betreft. Die van Brugge willen nog niet te veel energie in rekenen stoppen maar het kost geen spatje moeite om gewoon te weten dat volgende zondag winnen tegen Gent 7 punten voorsprong op die titelconcurrent oplevert. Dan moeten we ook niet meer op spanning rekenen. We zijn dan speeldag twee. Stel dat Anderlecht verliest in Waregem…

Of stel dat Gent en Anderlecht winnen. Dan komen die tot op een punt van Club Brugge en die moeten dan op de derde speeldag naar Anderlecht.

Mijn barometer slaat vanaf de start al tilt: het zijn de play-offs.

In ieder geval : Michel Preud’homme is een trendsetter. Opgelet: ik beschuldig hem van niks want hij moet Club Brugge kampioen maken. Hij arriveert in een bubbel in Roeselare. Een man met een missie, zijn blik staat op ver weg, op play-off 1, op oneindig effciënt voetbal. Ze hebben een echte prijs nodig én Champions League in Jan Breydel. Een schoonheidsprijs helpt ze daar dus niks vooruit. Waar ze wel ver mee komen: een lelijk doelpunt, een rode kaart pakken, en de mantra wij tegen zij – de drie punten – mentaliteit – er alles voor doen. Opgelet: dat moet niet maar het kan als het moet, zaterdag tegen KAA Gent, opnieuw. In die twee keer 1-0 eerder dit seizoen speelden ze al een lichtjes aangepaste variant. Mooi is het niet. De liefhebbers hebben er eigenlijk niks aan. Maar aan diezelfde liefhebbers hebben ze in Brugge ook niets.

Club begint sterk, wordt gezegd. Of, in ieder geval, met een straf resultaat. Zoals Anderlecht. Club wordt opgejut vanaf de bank, van in en van buiten de technische zone en door de tribune. Door Preud’homme, de fans, en op het veld door Engels en Simons en Vormer.

Vorig seizoen, verder wil ik nu nog niet terugkijken, won Gent ook gewoon op het veld. Zelfs op Jan Breydel, met 2-3. We wisten dat er heel veel Hein Van Haezebrouck achter zat maar op dat veld lieten de spelers het wel zien. Kums, Depoitre, Milicevic, Dejaegere, Sels, dat waren de mannen die ons plezier bezorgden. Van Haezebrouck was de trainer van het jaar, zij wonnen de spelersprijzen. Moet het nu opnieuw van Gent komen? Dat begon met 1-1 tegen Zulte-Waregem en het moet nu naar Brugge om of iets aan de achterstand te doen of om die op vier punten te bevriezen. Want verliezen is echt geen optie. Omdat spannende play-offs een minimum zijn.      

"De fysieke en de mentale paraatheid is heel groot. Iedereen is bereid om alles te geven tot zijn pijp uit is." Dat zegt Jelle Vossen. Het is een zeer solide basis om kampioen te worden. En dan wil ik daar bovenop per speeldag ook nog een paar keer iets frivools van Izquierdo, schoonheid van Refaelov, klasse van Vanaken en opgeteld nog minimum 18 goals van Vossen, Diaby, Wesley et les autres.

Iedereen wil zich verzoenen met 's lands kampioen. Aan de lelijkste kampioen in jaren hebben we met zijn allen helemaal niks en aan de lelijkste play-off 1 ooit nog veel minder.

 

3 keer gelezen