2012/13: Essevee gelukkigste tweede ooit

Op zaterdag 21 november speelt Zulte Waregem in het Jan Breydelstadion tegen Club Brugge. Essevee wil opnieuw play-off 1 spelen en mag dat gerust ambiëren. Na de heenronde staat het stevig op de vijfde plaats. Het is Dury met Zulte Waregem al drie keer gelukt om play-off 1 te halen. De gloriedag in de geschiedenis van de club is 19 mei 2013. Toen speelde ze in Anderlecht met de titel als inzet. Een paar minuten was Zulte Waregem virtueel landskampioen. Daarna werd het de gelukkigste tweede ooit.

19 mei. Romelu Lukaku supporterde voor zijn ex-club en Eden Hazard voor de ploeg van zijn broer. Manchester United was al kampioen, de Premier League-spelers hadden toch nog een vorm van titelkoorts. Herman Van Holsbeeck hoorde ik zeggen dat er geen excuses waren. Er was een tifo van de Mauves Army voor Constant Vanden Stock: Rendons hommage à ce grand personage. Al iets meer dan vijf jaar was hij dood. Zoon Roger was diep geraakt.

Het was de laatste match als speler van Zulte Waregem voor Jonathan Delaplace. Malanda, Hazard, Conte, Leye en/of Berrier: veel volgers verwachtten dat Zulte Waregem zou leeglopen. Anderlecht nam na het seizoen afscheid van Safari, Wasilewski, Biglia, De Sutter, Jovanovic, Mbokani. Behalve Tom De Sutter speelden ze allemaal. Wasyl kreeg bloemen voor de match. Hij begon op de bank met de tranen nog in de ogen.

Na 4 minuten een tweet van Lukaku: #COYM (Come On You Mauves). Meteen daarna: Come on Zulte Waregem @RomeluLukaku9 (Eden Hazard). Zelf moesten ze om vijf uur pas spelen.

Een schot van Junior Malanda. Een goede vrije trap van Thorgan Hazard. Hakje van Leye voor Hazard. Proto en Safari liepen in de weg. Bossut pakte een kopbal van Gillet. En Bram Nuytinck kopte nog tegen de lat.

Rust. Eigenlijk vond ik het maar niks. Maar het evenement maakte veel goed. En het weer. Dury haalde Conte eraf. Berrier erin. 56ste minuut voorzet Leye, kopbal Jens Naessens. 0-1, Zulte Waregem zeilde warempel op titelkoers. De bezoekende supporters zaten na de oerkreten snel in een verstilde bubbel tussen dromen en waken. Ze durfden niet te geloven wat ze meemaakten. Zij waren erbij. En er waren er heel veel niet bij. Er mocht maar een duizendtal bezoekende fans binnen in het Constant Vanden Stock Stadion. Ze wilden net weer gaan zingen toen de roes weggeblazen werd door de fans van RSCA.

58ste minuut. Een zeer matige vrije trap van Biglia. De bal vloog via de muur, via Mbaye Leye, in doel. 1-1. Lucas Biglia zocht de supporters op. Kushandjes. Het was zijn laatste wedstrijd voor Anderlecht. Lazio haalde hem naar Rome, naar de Serie A. Een zomer later speelde hij de finale van de wereldbeker tegen Duitsland in Maracanã. Dat had niemand verwacht. Ook al was hij in 2007 mijn favoriet voor de Gouden Schoen. Hij werd elfde, Steven Defour won toen. In 2014 moest Anderlecht die duur betalen, met 6 miljoen euro de recordtransfer voor de Jupiler Pro League, omdat het nog niemand had die de evenwichtskunstenaar Biglia kon vervangen.

De Match van het Jaar is een geschiedenis van de Pintjesliga. 1990 tot 2015. 25 seizoenen, 25 wedstrijden. In die wedstrijden vindt Dirk Deferme meer dan de som van de kwaliteit van het voetbal, het resultaat of de historische impact van een match. Het bovenstaande fragment komt uit het hoofdstuk ‘Het geluk van de tweede’ over het seizoen 2012 – 2013.

2264 keer gelezen