COLUMN: Grote Kuis

De “grote drie” blinken niet uit dit seizoen. Club Brugge incasseerde een nieuwe klap op het veld van rivaal AA Gent, Anderlecht heeft (opnieuw) een penaltycomplex en vergeet kansen af te maken en Standard bengelt na tien speeldagen onderaan het klassement. Is de trainer ontslaan een goede oplossing? Volgens voetbalcommentator en –journalist Dirk Deferme niet. Een grote kuis is dat wel, kijk maar naar het AA Gent van Hein Vanhaezebrouck en het KRC Genk van Peter Maes. "Zij zijn de mannen die eerst de kleedkamer gekuist hebben."

Een trainer ontslaan is bijna nooit de oplossing. Yannick Ferrera, de nieuwe coach van Standard, maakt dat duidelijk. 1 op 12 in de competitie, hij kent en doet zijn werk, zwoegt om de catastrofe te bezweren en hij blijft positief. Het is een kwestie van confiance, vertrouwen, zegt hij. Standard is niet meer bezig met PO1. Terecht: dat is te hoog gegrepen. Slavo Muslin, de vorige coach, was niet het probleem. Yannick Ferrera is niet meteen de oplossing. 

Een trainer ontslaan kan pijnlijk blootleggen dat de spelers niet goed genoeg zijn voor de ambitie van de club. Of de optelsom van alle spelers levert niet genoeg kwaliteit op. Of de individuele kwaliteit van de spelers is bij ons niet meer voldoende om wedstrijden te winnen. Vroeger was het anders: de individuele kwaliteit bij de topclubs in België was een garantie om in de top 3 te finishen. Dat is nu dus anders. 5 Praets, Van Akens of Knockaerts is niet meer genoeg om kampioen worden.

Echt dodelijk voor het resultaat en voor collectief goed voetbal is het spel en de mentaliteit van de egotripper die voor zijn Gouden Schoenen speelt. Die niet weet hoe matig of slecht hij presteert. Het is een schakeling in het hoofd van die mannen, een meerwaardegevoel ten opzichte van sommige ploegmaats en al helemaal ten opzichte van de tegenstander. KV Oostende, Charleroi, Sint-Truiden, Moeskroen-Péruwelz, Zulte Waregem, laat maar komen… We maken het verschil of, nog erger, ik maak het verschil. We Are … vul maar in. Daarmee win je geen wedstrijden meer. Tenzij het accent op het eerste woord ligt. We, WIJ. De egotrippers aanpakken, op de bank zetten of dumpen is niet zo gemakkelijk. Kapitaalsvernietiging is het. Mboyo naar Sion, dat kost geld. Het management telt gepijnigd de verloren centen en dat kan ik begrijpen. 

Ik geloof onvoorwaardelijk in KAA Gent en, op wat langere termijn, in KRC Genk. Dat heeft te maken met ploeggeest, blokvorming, frontvorming. En, spelers, ALLE spelers, die luisteren naar de mannen van de strategie, de mannen van de tactiek, de Grote Leiders. Peter Maes en Hein Vanhaezebrouck zijn ook de mannen die eerst de kleedkamer gekuist hebben. Zo oneerbiedig wordt het gezegd: de rotte appels moesten eruit. Weg met de ego’s en dan werken met een groep die de dingen oppikt, met mannen die weten dat die vent vooraan hen ook individueel beter maakt en dat ze ook daarna nog voor een dikker besmeerde boterham kunnen gaan voetballen.

Met dank aan het Gentse collectief trainen Kums en Depoitre straks met Nainggolan, Witsel, Fellaini, Hazard en De Bruyne. 

Kara Mbodj had een grote ambitie, wist van zichzelf te goed dat hij wel wat kan voetballen en speelt nu in paars-wit. Omdat ze goed luisteren naar Peter Maes halen Dewaest en Kabasele momenteel een beter niveau dan Kara bij Anderlecht. Die twee zullen er ook wel komen. En ik zie ze eerst nog iets winnen met KRC Genk. In ieder geval: zij hebben gisteren mensen blij gemaakt en Kara niet. Sorry, hier moest ik even kort door de bocht. 

Grote Kuis. Hoe je daar aan begint dat weet ik niet. Waar je moet beginnen weet ik wel. Bij het management en met minimaal toch een heel klein beetje kapitaalsvernietiging.

1356 keer gelezen