Zlatan

Een column van VTM Nieuws-reporter Rudy Lanssens over een van de sterspelers van de 21ste eeuw: Zlatan Ibrahimovic. 

Nee, hij zal er ook dit jaar niet mee kunnen pronken. Zoals hij ook nooit de Ballon d'Or zal hebben gekregen, laat staan een EK- of WK-titel hebben veroverd met Zweden. Als het een beetje tegenzit (en daar is op z'n 33ste niet meer veel voor nodig) zal Zlatan Ibrahimovic de geschiedenis ingaan als de grootste voetballer van de 21ste eeuw die nooit de Champions League heeft gewonnen. Iets wat pakweg Jon Dahl Tomasson of Alexander Zickler (kent u die nog?) - ook spitsen - wel is gelukt.

Is er een verklaring voor? Niet echt. Ibrahimovic speelde uitsluitend voor topclubs - Ajax, Juventus, Inter, Barcelona, Milan - waarmee hij makkelijk meerdere bekers met-de-grote-oren had kunnen winnen (zelfs z'n moederclub Malmö FF stond ooit in de finale van Europacup 1). En voor wat PSG betreft, is het wellicht maar een kwestie van tijd. Maar niet dit jaar, dus. Daarvoor is het team nog niet homogeen genoeg.

Is het erg? Voor Zlatan zelf allicht wel. Er zal in die drie aanpalende flats van 'm aan de Place d'Etoile in Parijs wel ergens een plek zijn waar hij de winner's medal graag zou etaleren, als aanvulling van z'n niet-onaardige verzameling landstitels - 11 stuks, waarvan 8 na mekaar (!) bij 6 verschillende clubs in 4 landen - en supercups. Bovenop een nog nauwelijks te tellen aantal individuele prijzen.

Maar wat heet erg als je door het voetbal haast onmetelijk rijk bent geworden, in de hele wereld je voornaam genoeg is om herkend te worden, en vooral: je een figuur bent geworden met een onvergelijkbare stijl en persoonlijkheid. Ja, Lionel Messi en Cristiano Ronaldo scoren vaker. Maar de goals van Zlatan zijn spectaculairder. Z'n stijl is grilliger. Z'n persoonlijkheid zoveel boeiender. Net daarom past het allicht dat hij nooit tot beste voetballer ter wereld 'gestemd' zal worden. Onnavolgbare voetballers maken hun legende in de eerste plaats zelf.

En die Champions League... Zou hij die echt nodig hebben om z'n carrière geslaagd te kunnen noemen? Een voetballer die van zichzelf zegt: "Eén ding is zeker: een WK zonder Zlatan Ibrahimovic is niet de moeite waard om te kijken." Een straatvechter die zegt (tegen Pep Guardiola): "Jouw ballen zijn net zo groot als die van mijn kinderen." En een wereldster die z'n vrouw voor haar verjaardag en wel heel opvallend cadeau geeft: "Niks. Ze heeft Zlatan al."

En eerlijk, als voetballiefhebber: God behoedde ons voor een verzadigde Ibrahimovic. Die wel alles heeft gewonnen. Niet meer drijft op eerzucht. Zou hij dan nog een genot zijn om alleen voor hem naar het stadion te trekken?

We durven het sterk betwijfelen...

493 keer gelezen