Mathieu van der Poel solo naar WK-titel

Een indrukwekkende Mathieu van der Poel heeft het wereldkampioenschap veldrijden in Tabor gewonnen. De Nederlander reed al in de tweede ronde weg, mede door pech bij Van Aert. De Belgen werden lange tijd tot figuranten herleid. Een hele straffe Wout Van Aert kon zich nog naar het zilver vechten, Lars van der Haar werd derde.

Van der Poel en Van Aert sprongen al van meet af aan naar de kop, allebei gedreven om de jongste wereldkampioen ooit te worden. De Nederlander toonde in het begin iets meer honger en dreef het tempo op, Van Aert moest na een kleine schuiver al meteen jagen. En dat werd er niet beter op, kettingproblemen voor Van Aert net voor het einde van de eerste ronde leverden van der Poel meteen tien seconden voorsprong op.

Pechvogel Van Aert

Achtervolgen dus voor de Belgen, het trio Meeusen, Van Aert en Pauwels maakten de dienst uit. Het was die laatste die de kloof kleiner kon maken. De aansluiting was helemaal een feit bij de tweede passage aan de balken. Van der Poel ging in de fout, Van Aert en Pauwels vonden zijn wiel. Het moment voor de Nederlander om even te temporiseren, zijn landgenoot van der Haar bracht Meeusen en Vantornout terug. Een ouderwetse België-Nederland leek in de maak.

Maar pech bij Van Aert bracht van der Poel opnieuw in een zetel. Met een voorgift van tien seconden werkte hij de derde ronde af. Pauwels moest weer in de achtervolging, maar had met van der Haar een lastige klant in zijn wiel. Een volledig gedesillusioneerde Wout Van Aert zat na een val al op meer dan dertig seconden, van Sven Nys was al helemaal geen sprake.

Duel van der Haar-Van Aert

Van der Poel diepte zijn voorsprong uit, in de achtergrond deed van der Haar Pauwels pijn met verschroeiende demarrages. De Belg moest lossen, van der Haar kreeg van der Poel steeds meer in het zicht: plots leek het Nederland-Nederland voor het goud. Ondertussen was Wout Van Aert ontketend. Hij haalde Pauwels terug en trok meteen stevig door. Een slipper op de trap nekte Pauwels, Van Aert plots weer op drie. 

De hoop bij van der Haar was van korte duur, zijn landgenoot hield de kloof groot genoeg. Sterker nog, van der Haar moest plots gaan vrezen voor Van Aert. Na een indrukwekkende remonte kreeg hij de Nederlander in de laatste ronde in het vizier. In de laatste rechte lijn trok hij nog een keer stevig door. Van der Haar kon er enkel naar kijken en moest het zilver aan onze landgenoot laten.