"Er is een leven voor Pukkelpop 2011 en een leven erna"

Vanaf morgen brengt VTM NIEUWS de reportagereeks ‘Lotgenoten’. De reeks, gemaakt door Borgerhoff & Lamberigts en gepresenteerd door Julie Colpaert, handelt over acht grote tragedies uit de Belgische geschiedenis. In de eerste aflevering gaat het over het drama van Pukkelpop: “Er is een leven voor 18 augustus 2011 en er is een leven na 18 augustus 2011”.

18 augustus 2011: een stralende festivaldag op de wei van Pukkelpop. Broeierig heet met de voorspelling van een onweer. Maar wat er vanaf 18u die dag gebeurde, had niemand zien aankomen. Een buitengewoon onweer raast over het festivalterrein en de camping. De uren daarna heerst er alleen chaos en verwarring. En een trieste balans: er zijn 5 doden en 150 gewonden.

Lotgenoten
Samen met slachtoffers, familieleden, getuigen en hulpverleners reconstrueert VTM NIEUWS-journalist Julie Colpaert die tragische dag. Allen zijn ze door de ramp lotgenoten van elkaar geworden.

Een van de slachtoffers is Marijke De Wilde, een 21-jarige uit het Oost-Vlaamse Hamme. Zij gaat dat jaar voor de eerste keer naar het festival, samen met vrienden en vriendinnen. Ze vonden op de camping plaats aan een verlichtingsmast: “Een fantastische plaats, want je zoekt toch altijd een herkenningspunt”, vertelt Dorien De Ridder, een vriendin van Marijke. Maar die mast zou uiteindelijk omwaaien, met fatale gevolgen.

Sms'je
De chaos die losbarstte op de festivalweide sijpelde maar mondjesmaat door naar de familie van Marijke. Haar ouders hadden haar een sms’je gestuurd, maar daar kwam geen antwoord op. Uiteindelijk zal het nog uren duren voor er duidelijkheid komt. “Op een bepaald moment is men met twee mensen op ons afgestapt. Eigenlijk hoefden ze niets meer te vertellen. Ik besefte dat dat het slechte nieuws was waarop we al heel de avond zaten te wachten en gevreesd hebben. Ik heb enkel gezegd: “Zeg alsjeblieft dat het niet waar is”, vertelt de papa van Marijke.

Iedere dag tranen
De mama van Marijke kon op dat moment niet anders dan wezenloos voor zich uit te staren. “Ik heb niet geweend. Ik heb zelfs gevraagd aan iemand van slachtofferhulp hoe dat kwam. Ze zeiden me dat ik nog veel tranen zou laten. En ik heb er al veel gelaten. De eerste twee jaar is er geen dag voorbij gegaan zonder dat ik moest wenen. Dat is minder nu, maar er zijn nog veel tranen.”

Lotgenoten, maandag 21 november om 21.45 bij VTM.