Dit was het rijke leven van 'ketje' Toots

Toots Thielemans en zijn mondharmonica waren bijna zeventig jaar onafscheidelijk. Het 'ketje' uit Brussel groeide uit tot een legendarisch muzikant en een wereldster. Hij speelde op alle grote jazzfestivals, overal ter wereld. Dit is een overzicht van zijn rijkgevulde carrière. Onder zijn eigen motto: 'I wanna be myself, no more, no less'. Ik wil mezelf zijn, niks meer, niks minder.

Jean Baptiste Frédéric Isidor wordt op 29 april 1922 geboren in de Brusselse volkswijk Marollen. Op driejarige leeftijd begint hij met het spelen van accordeon. Op zijn zeventiende leert hij mondharmonica spelen. Tijdens de oorlog raakt Thielemans in de ban van jazzmuziek. “Ik begon jazz te ontdekken met mijn oude platenspeler in Molenbeek, in de winkel van mijn ouders. Van mijn platen leerde ik. Ik ben nooit naar de muziekschool geweest”, vertelt Toots over de start van zijn carrière.

Naar Amerika
De Amerikaanse orkestleider Benny Goodman hoort hem in 1949 en vraagt hem mee op tournee. Thielemans emigreert naar de Verenigde Staten waar hij samenwerkt met grote sterren als Benny Goodman, Peggy Lee en Ella Fitzgerald. Zijn internationale carrière komt van de grond.

'Pensioenfonds'
In 1962 schrijft Toots zijn bekendste compositie 'Bluesette'. “Je kan niet gaan zitten en dat zomaar schrijven. Dat is als een vogeltje dat in de kamer rondvliegt en in je oor fluistert”, zegt Toots over zijn compositie. Dat ‘vogeltje’ wordt een ware klassieker: er volgen ontelbare covers. Toots zelf noemt het nummer zijn "pensioenfonds".

Groten der aarden
Gewapend met zijn mondharmonica reist Thielemans de wereld rond. Er gaat geen jazzfestival voorbij waar hij niet speelt. Van Jamie Cullum tot Duke Ellington, van Ella Fitzgerald tot Stevie Wonder: Thielemans speelt met minstens drie generaties jazzgrootheden. En allemaal zijn ze even hard onder de indruk. Zelfs grote popsterren als Paul Simon willen zijn typische mondharmonicageluid in hun nummers.

"I wanna be myself, no more, no less"
In 1981 krijgt Thielemans een beroerte waardoor hij een halfjaar buiten strijd is. Zijn linkerhand hapert, waardoor hij minder accordeon kan spelen en vaker naar de mondharmonica grijpt. Ondanks zijn wereldwijd succes, duurt het tot 1997 voor Thielemans in België echt erkend wordt: hij krijgt de eretitel 'Commandeur in de Orde van Leopold II'. Vier jaar later verheft Albert II ‘het ketje uit de Marollen’ tot baron. “Ik wil mezelf zijn, niet meer, niet minder”, aldus Toots na zijn kersverse titel.

"Zijn lichaam was op"
Vanochtend is Toots Thielemans op 94-jarige overleden. "Hij is in zijn slaap gestorven", zegt manager Veerle Van de Poel. "Toots Tielemans lag sinds vorige maand in het ziekenhuis, nadat hij ten val was gekomen, maar het is niet zo dat er complicaties waren opgetreden. Hij is overleden door ouderdom, zijn lichaam was gewoon op. Zijn familie waakte bij zijn bed."