Onze man praat met familie van slachtoffers Gaza: zinloze dood of martelaren?

In de Gazastrook veroorzaakte het aanhoudende protest gisteren de dood van bijna zestig Palestijnen en duizenden gewonden. VTM NIEUWS-journalist Robin Ramaekers kon met twee families van een slachtoffer praten en die reageren helemaal anders op het verlies.

De zeventigste verjaardag van de staat Israël en de herdenking van de Nakba (de vlucht van de Arabieren uit Palestina) zorgen al enkele weken voor onrust in de Gazastrook. Gisteren verhuisde ook de Amerikaanse ambassade van Tel Aviv naar Jeruzalem. Dat de Verenigde Staten daarmee Jeruzalem als de hoofdstad van Israël erkennen, stoot op protest bij de Palestijnen, want zij zien Oost-Jeruzalem als de hoofdstad van hun toekomstige staat.

Vandaag worden veel slachtoffers van de rellen begraven. En het contrast is erg groot tussen wie een gewoon leven wil leiden en zij die strijden voor hun natie. Dat wordt meer dan duidelijk in de manier waarop mensen er begraven worden.

Begraven met strijdliederen
Imad was 25 jaar en stierf gisteren in het ziekenhuis. Voor zijn oom Youssef is hij niet het eerste, en ook niet het laatste, familielid dat hij verliest in strijd tegen Israël. "Ik geef mijn neef af als martelaar en als God het wil zullen wij allemaal martelaren worden", klinkt het. "Als God het wil, zullen we naar de hemel gaan en zullen we winnen van de joden."

De jonge man werd begraven met strijdliederen en geweerschoten op de achtergrond, om de strijdlust van zijn naasten te tonen. Zij roepen toe dat er bloed vloeit in de strijd tegen Israël en willen terugkeren naar hun thuisland Palestina.

Zinloos afscheid
Een heel ander en minder strijdlustig afscheid zien we bij Mohamed. Hij verloor gisteren zijn 15-jarige zoon Saïd. Voor hem is het leven zinloos geworden nadat zijn zoon vanop een tank een kogel in de hals kreeg. Mohamed snapt niet welke bedreiging een kind kan zijn voor een tank en betreurt waarom men niet gewoon een steen gooide om hem weg te jagen.

De familie van Mohamed wil enkel in vrede leven en zoals de meeste mensen in de wereld vrij zijn om te leven en te reizen.