Zo voeren de Russen (geen) campagne

Zondag kiezen de Russen een nieuw parlement. In totaal zijn er 450 zetels te verdelen. Daarvoor voeren zo'n 4.500 kandidaten campagne. Al is daar niet altijd evenveel van te merken.

Als je in het centrum van Moskou rondloopt, zou het zo aan je voorbij kunnen gaan dat er zondag verkiezingen zijn. Je ziet amper verkiezingsposters, een groot verschil met vorige verkiezingen, toen je overal verkiezingsborden kon vinden. Aan metrostations heb je nog de meeste kans om van de campagne te merken: tijdens de spits, delen sympathisanten van verschillende partijen er verkiezingsfolders uit. Ook op de officiële informatieborden aan de ingang van flatgebouwen, zijn vaak verkiezingsposters opgehangen.

 

Zoek de verkiezingsreportages
Het belangrijkste medium voor Russen is de televisie. Je zou verwachten dat er in de nieuwsuitzendingen veel aandacht besteed wordt aan de komende verkiezingen, maar dat is allesbehalve het geval. De nieuwsuitzendingen op de grote nationale zenders verschillen niet zo veel van wanneer er geen verkiezingen zijn. Zoals altijd gaat er veel aandacht naar wat president Poetin die dag gedaan heeft. Voor de rest komen dezelfde onderwerpen aan bod zoals altijd: ongevallen, sociale zaken, wat buitenland en sport. Tussen dat alles door zit af en toe een korte reportage over een van de partijen die campagne voert.

Geregeld zijn er wel verkiezingsspots te zien, maar heel veel kom je daarin natuurlijk niet te weten over de precieze standpunten van een partij. Er worden uiteraard ook wel debatprogramma's uitgezonden, maar vaak in de vooravond, wanneer veel mensen nog niet thuis zijn. En opvallend: huidige premier Dmitri Medvedev en lijsttrekker voor Verenigd Rusland, was nog in geen enkel debat te zien of horen.

Voor wie echt wil weten waar de verschillende partijen voor staan, is er dus enkel het internet. Al is het daar wel schipperen tussen de mooie beloftes die partijen doen en het moddergooien naar de anderen.

Persoonlijke aanpak
Dat er weinig informatie is over de verkiezingen, kan heel wat Russen eigenlijk niet veel schelen: er heerst een grote apathie tegenover de politiek. De partijen proberen daarom de kiezers zo veel mogelijk persoonlijk aan te spreken. Kandidaten die bij het grote publiek nog niet zo bekend zijn doen dat gewoon op straat, vaak in hun eigen wijk, door kiezers te vertellen waar ze voor staan en hun vragen te beantwoorden. Dmitri Goedkov - een van de weinige parlementsleden die zich onthielden bij de stemming over de annexatie van de Krim - heeft zo deze campagne 251 bijeenkomsten gehouden, aan een tempo van vijf per dag, en vaak voor maar een tiental mensen.

Ook Verenigd Rusland - de partij van Poetin en Medvedev - trekt rechtstreeks naar de kiezers, al zijn het maar zelden de grote boegbeelden die dan opduiken. Met concrete projecten, een gratis gezondheidsonderzoek bijvoorbeeld, probeert de partij de kiezers ervan te overtuigen dat ze er effectief zijn voor de mensen. Vaak met succes. Dat Verenigd Rusland al twaalf jaar lang als regeringspartij verantwoordelijk is voor het beleid - en dus bijvoorbeeld ook voor het feit dat er op sommige plaatsen in het land amper dokters zijn - dat bedekken veel kiezers met de mantel der liefde.

Sorry voor het storen
Wie geen interesse heeft in de verkiezingen, kan die verkiezingsacties zonder meer voorbij lopen. En die verkiezingsfolders die aan de metrostations uitgedeeld worden, die negeer je toch ook gewoon? (Er worden immers voortdurend folders uitgedeeld, van kortingsbonnen voor restaurants, tot een reclameblaadje voor het plaatselijke schoonheidssalon.) En die een of twee reportages 's avonds op televisie die zweet je wel even uit. Vanaf maandag kan Rusland weer helemaal overgaan naar de orde van de dag. En zoals de peilingen er nu uitzien, waarschijnlijk met dezelfde partijen in het parlement.