Plastic uit mosselen blijft in uw bloed

Zeedieren bevatten zo veel plastic dat we jaarlijks 11.000 piepkleine deeltjes microplastics opeten. Een deel van dat plastic komt ook in ons bloed terecht. Dat blijkt uit een nieuw onderzoek van de Universiteit Gent waarover het Nieuwsblad bericht.

Een gigantische hoeveelheid plastic afval belandt via rivieren in de zee. Het gaat dan niet alleen om verpakkingen en plastic zakjes, maar ook om microbolletjes die in douchegel en tandpasta zitten. In de zee wordt dat afgebroken tot microplastics dat door zeedieren opgenomen wordt. Als wij dan zeedieren eten, komt het plastic op ons bord en in ons lichaam terecht.

Bij sommige zeedieren, zoals kabeljauw, zit het plastic in de maag en de darmen, maar dat eten we niet op. Bij mosselen, oesters, garnalen en langoustines zit het wel in de delen die we opeten. Dat zegt professor Colin Janssen in Het Nieuwsblad.

De UGent heeft nu voor het eerst kunnen vaststellen dat die deeltjes ook in ons bloed opgenomen worden en dus in ons lichaam blijven. “In laboratoriumproeven hebben we gezien dat microplastics door onze darmwand kunnen migreren”, zegt Janssen. “Zo komen ze dus in ons bloed en lymfesysteem terecht. Per jaar kunnen er zo tot een zestigtal deeltjes in ons bloed komen en zich daar ophopen.” Het echte gezondheidsrisico daarvan is nog niet in te schatten.