Dossier Kasteelmoord

Kasteelmoord: Wie is wie?

Het proces rond de Kasteelmoord krijgt mogelijk een nieuwe wending na de informatie van politie-informant Anthonie van Wilderoden. Volgens hem is Evert De Clercq de echte organisator van de moord op Stijn Saelens. Maar wie is wie nu ook alweer in de hele zaak? Een overzicht: 

Op 31 januari 2012 vond Elisabeth Gyselbrecht, de vrouw van Stijn Saelens, een grote plas bloed en verschillende kogelhulzen in de inkomhal van het kasteel waar ze met haar man woonde. Twee weken later werd het lichaam van Stijn Saelens gevonden in een bos in Maria-Aalter, vlakbij een chalet van Pierre Serry, een goede vriend van dokter André Gyselbrecht, de schoonvader van Saelens.

Vader Gyselbrecht werd door de speurders bijna onmiddellijk gezien als opdrachtgever voor de moord op zijn schoonzoon. De dokter zelf ontkende in alle talen en beweerde dat hij Saelens gewoon “een lesje wilde leren” omdat die zijn dochtertje zou misbruikt hebben. In mei bekende hij wel dat hij de opdracht had gegeven om zijn schoonzoon te vermoorden. 

Pierre Serry, op wiens grond het lichaam werd gevonden, bleef ondertussen in de cel. Hij zou als tussenpersoon gediend hebben in de moord, maar heeft twee jaar lang geen woord gerept. Toen hij veranderde van advocaat, sprak hij wel met de speurders. Hij gaf zelfs toe dat het effectief de bedoeling was om Saelens om het leven te brengen. 

Dankzij DNA-onderzoek kon Antonius van Bommel, een Nederlander uit Eindhoven, uiteindelijk geïdentificeerd worden. Hij zou Saelens neergeschoten hebben. Pas twee jaar later werd een ander DNA-spoor gelinkt aan de Tilburger Franciscus 'Roy' Larmit, een neef van de ondertussen overleden huurmoordenaar. Larmit zou zijn oom die bewuste dag naar het kasteel Carpentier hebben vergezeld, maar beweert dat hij van het moordplan niets afwist. Bij het begraven van het lijk, stak hij wel een handje toe.

Evert de Clercq, een 52-jarige Zeeuw, wordt gezien als een tussenpersoon bij het ronselen van de schutter Antonius van Bommel. De Clercq zat voor het eerst in de cel in de zomer van 2013. Na een nieuw DNA-onderzoek bleek dat zijn DNA toch niet overeenkwam met het spoor dat de speurders hadden gevonden. Enkele maanden later legde Larmit bezwarende verklaringen af en moest de Clercq toch nog naar de cel.