"De Gelder wist goed wat hij deed"

Alle advocaten die vandaag pleiten op het proces De Gelder zijn het erover eens. Kim De Gelder is toerekeningsvatbaar, vinden ze, en daarvan proberen ze elk om beurt de jury te overtuigen. Meester Dillen legde de jury uit wat toerekeningsvatbaarheid inhoudt. “Als hij toerekeningsvatbaar is, dan is hij schuldig, dan is het zijn verantwoordelijkheid. Als hij niet toerekeningsvatbaar is, kon hij er niet aan doen, dan is het een natuurramp. Ik denk dat het duidelijk is: dit is geen natuurramp, dit is boosaardigheid”.

Volgens meester Verstraeten, de advocaat van de ouders van Jef en Senne, is het duidelijk dat de lange voorbereiding van De Gelder wijst op controle en dus toerekeningsvatbaarheid. “Om ontoerekeningsvatbaar te zijn, moet je de volledige controle over je daden kwijt zijn, de volledige controle”. Dat De Gelder wel degelijk controle had, blijkt volgens meester Verstraeten ook uit de apathische houding van De Gelder tijdens zijn eerste verhoor . “Ook die houding, dat is controle.” Ook meester Van Hende verwees vanmorgen al naar dat bewuste eerste verhoor van De Gelder. Het is maar één van de vele argumenten die steeds weer herhaald worden door verschillende advocaten in hun pleidooien.

In sommige pleidooien worden de gruwelijke feiten van 23 januari 2009 nog eens aangehaald. “De Gelder stak drie keer in de keel van Lorena”, pleitte meester Dillen. “Volgens de wetsdokter heeft ze afschuwelijk veel pijn gehad”. Als meester Gijsen het heeft over hoe Seppe door De Gelder is gestoken en geschopt, krijgt hij het zelf moeilijk. “Zijn borst was één grote blauwe plek”, zei hij met trillende stem. De jury wordt na elk pleidooi gevraagd om ‘ja’ te antwoorden op de schuldvragen ‘poging tot doodslag’ en ‘voorbedachten rade’, want, zo zeggen alle advocaten: "Hij had controle over zijn daden. Hij wist heel goed wat hij deed."