“Alles week voor moordplannen”

Kim De Gelder ontwikkelde zijn moordplannen al tijdens zijn pubertijd. Als tiener was hij depressief en ondernam hij een zelfmoordpoging. "Deze periode haalt hij aan als het moment waarop hij zegt: voor ik zelf sterf, gaan anderen daar ook van afzien." Dat zei een van de psychiaters op het proces. Kim De Gelder vertelde aan de psychiater die hem onderzocht dat hij zijn leven beu was: “Ik was kwaad op mezelf omdat ik niets van mijn leven gemaakt had. In plaats van een tweede zelfmoordpoging te ondernemen, besloot ik om wraak te nemen om wat mij is overkomen."

Na de feiten schreef hij er ook over in de gevangenis: "Niets stond mij in de weg. Ik zat al geruime tijd met de fantasie in mijn hoofd om mensen te vermoorden. En omdat ik niets te verliezen had, kon ik die fantasie uitvoeren." Om zijn fantasie te kunnen uitvoeren, verbrak De Gelder het contact met zijn familie en vrienden. Hij wou niet dat zij iets van zijn plannen zouden merken.

Vanaf dan namen die moordgedachten zijn hele denkwereld in. Kim De Gelder voelde zich geprogrammeerd om zijn plannen uit te voeren en begon na te denken over de spullen die hij nodig zou hebben. Volgens de psychiaters bereidde De Gelder zijn moorden zeer planmatig en beredeneerd voor. "Hij heeft daar al zijn energie ingestopt. Hij had geen enkele andere belangstelling meer, hij was zijn hele zin voor de realiteit kwijt. Dat zie je ook aan de manier waarop hij leefde in dat appartement, dat was meer kamperen."

Over de feiten zelfs gaan de psychiaters niet in, omdat ze vinden dat die op de andere procesdagen al uitgebreid besproken zijn. Ze vertellen wel nog over De Gelders opluchting na de feiten. Bij zijn aanhouding zei hij spontaan: "Ik ben blij dat het nu over is, de druk om mensen kapot te maken is weg. Maar wat gebeurd is, moest gebeuren."