De Gelder: "Ik ben niet ziek"

Kim De Gelder heeft verklaard dat hij niet ziek is en dat zijn advocaat weet wat zijn ware motief is. Eerder had hij zich voor het eerst verontschuldigd bij de nabestaanden van de slachtoffers in Fabeltjesland, die de fatale dag gereconstrueerd zagen in aangrijpende verklaringen en gruwelijk fotomateriaal.

Na de middagpauze heeft op het proces-De Gelder het afstappingsteam getuigd. Dat zijn de mensen die de politionele vaststellingen gedaan hebben in het kinderdagverblijf. Zij toonden ook een aantal gruwelijke foto’s van na de doortocht van Kim De Gelder. In de zaal was het op dat moment aangrijpend stil. De Gelder zelf gaf geen krimp. Hij bleef emotieloos voor zich uit staren. “Toen we ter plaatse kwamen, kregen we een chaotische omgeving te zien”, getuigt één van de rechercheurs van de FGP Dendermonde. ”Alle gekwetsten waren al geëvacueerd. Er waren twee overleden slachtoffers. Een vrouw en een baby." Daarna tonen de rechercheurs de eerste foto’s van de plaats-delict. In de gang zijn al meteen bloedspatten te zien, bebloede kleren en kinderschoentjes. Bij de toegangsdeur naar de keuken ligt nog meer bloed op de grond. In de keuken zelf ligt het levenloze lichaam van het dodelijke slachtoffer Marita Blindeman, een van de kinderverzorgsters. "Haar kledij was doorgeknipt, ze was volledig bebloed, getuigt een van de rechercheurs. “Er waren sporen van eerste hulp. Ze lag in een grote plas bloed."

Op de foto van het lichaam van het dodelijke slachtoffer zijn de steekwonden te zien en ook een grote plas bloed ernaast. Op een foto van de keukendeur is een bloedafdruk te zien en een bloedveeg. Tussen de deur van de keuken en het kookeiland liggen bloedspatten op de grond. Op een telefoon, met de hoorn van de haak, zitten de toetsen met het cijfer 1, het hekje, de letter R en de hoorn onder het bloed. Daarna tonen de agenten foto’s van de kleuterspeelzaal, waar De Gelder één baby vermoord heeft en verschillende andere verwond. Eén van hen is later nog overleden. Eén van de rechercheurs waarschuwt: "Voorzitter, in deze ruimte ligt ook het babyslachtoffertje. We willen erop wijzen dat er nu een aantal aangrijpende foto's zullen getoond worden."

Op één van de beelden die volgen is het levenloze lichaam van Corneel Vermeir te zien. Er ligt een grote plas bloed rond. Het is muisstil in de zaal. De foto's laten bij iedereen een diepe indruk na.De Gelder kijkt niet op, hij staart voor zich uit. Op heel wat foto’s van de speelzaal is bloed te zien. Het is duidelijk dat De Gelder hier veel slachtoffers gemaakt heeft.

Op een bepaald moment vraagt De Gelder het woord aan de voorzitter. Voor het eerst toont hij spijt: "Ik wil nu op dit moment, nu ik de kans heb en die mensen hier zijn, mijn excuses aanbieden voor wat er zich heeft afgespeeld. Dat is alles wat ik aan de mensen, de nabestaanden wil zeggen."

Als zijn advocaat op het eind van de zittingsdag probeert aan te tonen dat het gedrag van De Gelder niet normaal is en dat zijn cliënt geestesgestoord is, onderbreekt De Gelder hem: "Stop er alstublieft gewoon mee. Ik ben niet ziek. U weet waarom ik het gedaan heb, en je begrijpt het ook. Leg het alstublieft uit aan iemand anders. Ik ben bang dat ik het anders nooit meer ga kunnen uitleggen." Daarmee lijkt de verdediging van ontoerekeningsvatbaarheid voorgoed begraven.