"Motief spaar ik voor later"


"Motief? Ik had geen andere keuze"

In Gent is de derde dag van het proces Kim De Gelder volop de gang. Hij wordt op dit moment verhoord en heeft daarbij meteen voor opschudding gezorgd. De Gelder wil niet spreken over zijn motief. "Omdat ik dat niet mag van mijn advocaat", beweert hij. "Ik bewaar mijn motief voor het einde van het proces, of desnoods voor een volgend proces." Als voorzitter Defoort toch doorvraagt naar het motief van De Gelder, zegt hij dat hij geen andere keuze zag. "Ik ben naar die keuze gedreven, ik heb ze niet echt zelf gemaakt. Het ging vanzelf."

De Gelder zegt dat hij verschillende doelwitten had voor zijn moordplannen: "Iedereen in één straat, kinderdagverblijven, kleuterscholen, ziekenhuizen, bejaardentehuizen en winkelcentra." Allemaal mensen die hij niet kent. Als voorzitter Defoort vraagt waarom hij net onbekende mensen wilde vermoorden, antwoordt De Gelder snedig: "Mensen die je kent, vermoord je toch niet?"

Even later toont Kim De Gelder plots berouw: "Ik heb het er nog altijd moeilijk mee", zegt De Gelder, "ik weet dat hier veel mensen in de zaal zijn die het nu heel moeilijk hebben".  De Gelder wilook weten wat voor leven zijn slachtoffers hadden. "Ik hoop dat hun families mij dat kunnen vertellen. En dat ze hun verdriet en leed aan mij kwijt kunnen." 

Als hij de moorden ging uitvoeren, was De Gelder goed voorbereid. "Ik had heel wat op zak: reservekleren, pleisters, messen en zelfs twee energierepen, voor het geval ik een flauwte zou krijgen."

Veel details over eerste moord

Op 14 januari 2009 trok De Gelder naar de Galgstraat in Vrasene, naar het huis van de familie Van Der Westerlaken maar daar was niemand thuis. “Ik vond het vervelend, maar ik was niet teleurgesteld. Ik was niet gemotiveerd om binnen te gaan en mensen te vermoorden, dus ben ik teruggegaan. Ik zat met gewrongen gevoelens.”

Als het over de moord op Elza Van Raemdonck gaat, twee dagen later, zegt De Gelder: “Ik wil het juist uitleggen wat er is gebeurd. Zodat de nabestaanden weten wat er is gebeurd, zodat zij dat kunnen verwerken. Maar ik heb mij daar vandaag niet op voorbereid om dit in detail uit te leggen. Dus dat is moeilijk voor mij.”

 

Uiteindelijk begint De Gelder toch te vertellen, traag en aarzelend maar er komen toch details: “Ik heb haar gegrepen in het gezicht, daarna positioneerde ik mijn mes tegen de halsslagader en heb ik haar een korte steek gegeven." De Gelder maakt zelfs handbewegingen om zijn uitleg te verduidelijken. Heel precies omschrijft hij waar en hoeveel keer hij de bejaarde vrouw heeft gestoken. “Ik heb het bebloede mes afgeveegd aan haar trui. Om te controleren of er iemand thuis was riep ik ‘Is hier nog iemand aanwezig?’ Ik kreeg gaan antwoord, maar zag wel een witte kat aan de achterdeur.”

"Ik wilde niet stoppen, de dwang was te groot" 

Toen De Gelder thuis kwam na de moord, trok hij zich terug in de badkamer. Urenlang bleef hij toen op het bad zitten. “"Ik dacht na over wat ik gedaan had, het drong nog niet volledig door. Maar ik wilde niet stoppen. De dwang was te groot. Dat heeft nadien zijn uitwerking gehad in Fabeltjesland. Ik voelde mij slecht bij wat er gebeurd was." Nadien ging De Gelder nog naar een comedyshow maar daar voelde hij zich de hele avond slecht.