Wat staat er niet in het regeerakkoord?

Sinds kort hebben we een regeerakkoord, het handvest dat vijf jaar lang de gids moet zijn van onze federale regering. Het document telt 147 pagina's en staat vol met hervormingen van de centrumrechtse partijen. Toch staat er ook veel niet in, waarvan enkele hiaten meteen opvallen.

Confederalisme
Het is een open deur instampen, maar het regeerakkoord bevat geen institutionele hervormingen. Straf voor een regering waarvan de grootste partij het communautaire domein als core-business heeft. Wel vermeldt het akkoord expliciet dat er is afgesproken om de komende vijf jaar de zesde staatshervorming loyaal uit te voeren. Institutionele keuzes worden voor minstens vijf jaar uitgesteld: "Na afloop van deze legislatuur zal, zoals voorzien door het kiesstelsel en zoals toegestaan door de Grondwet, het aan de kiezers zijn om zich uit te spreken over de verschillende beleidsprojecten".

Vermogenswinstbelasting
Het werd in de laatste weken een breekijzer voor de CD&V als compensatie voor de indexsprong, maar het is dan toch niet in het regeerakkoord geraakt: de vermogenswinstbelasting. Dat is een taks op inkomsten uit aandelen en eventueel ander vermogen. Open VLD stelde vrijwel en onmiddelijk zijn veto hiertegen. Toch maakte Beke zich dinsdagavond hard dat aandelen wel dagelijk belast zouden worden maar Rutten sprak dat op haar beurt tegen. Volgens De Wever haalt de nieuwe regering "honderden miljoenen euro bij de grootste vermogens", maar niet via een vermogenswinstbelasting.

Beperking werkloosheidsuitkering in de tijd
Hoewel zowel N-VA als Open VLD ervoor pleitten, kregen ze hun meer centrumgezinde coalitiepartners niet overtuigd van de beperking van de werkloosheidsuitkering in de tijd. Bijgevolg staat hier dan ook niets over in het regeerakkoord. Wat er wel in het akkoord staat, is dat de regering de "versterkte degressiviteit van de uitkeringen zal verderzetten". Ook zullen langdurig werklozen twee halve dagen per week verplichte gemeenschapsdienst moeten uitvoeren.

Koningshuis
Zeer vaak voerde de oppositievoerende N-VA kritiek op de rol van het koningshuis en zijn dotaties. Meerdere malen werd de regering-Di Rupo verweten geen ingrijpende beslissingen te nemen. Toch is dit duidelijk niet op de onderhandelingstafel gepasseerd - of er meteen vanaf geworpen. Anderzijds behoort de rol van het koningshuis misschien tot het institutionele domein, waarvan de partijen afspraken het vijf jaar lang in de koelkast te steken.