ZKV 30: De laatste aflevering

Dit is na 30 speeldagen voorlopig mijn laatste zeer korte voetbalverhaal. De zin ontbreekt nu Marilou weg is en Roland wegkwijnt. Ik heb een vaag plan om zijn lijden en eenzaamheid te doorbreken als Anderlecht in de kwartfinale van de Europa League tegen Manchester United speelt. Dan neem ik hem mee. Zou het stadion dan uitverkocht zijn? Anderlecht lijdt toch wat onder een gebrek aan publieke belangstelling. Hebben de mensen dan wat anders aan hun hoofd?

Voetbal is zo relatief en zo (on)belangrijk. Antwerp naar 1A en Westerlo naar 1B. Er zijn er zoveel voor wie dat niks betekent. De uitstraling van Leicester City - Sevilla en het sprookje van de Premier League-kampioen? Op de sportpagina's van The Times aan de vooravond van de match: geen letter. Vandaag, nadat de honden van Shakespeare over Andalusië raasden, is er veel aandacht. Sprookje bis. 

Gisteren voor Q2 bijna 300.000 kijkers gemiddeld. Heel goed! Straks Monaco - City, voor mij must see. Maar, in het weekend bekerfinale: Zulte Waregem - Oostende? Neen, bedankt. Dan moeten we toch jaloers zijn op de tweedaagse in Londen op 22 en 23 april met maar liefs drie Londense clubs, op Wembley, in twee halve finales: Chelsea tegen Spurs en Arsenal tegen City. Dat is nog eens iets om de Eurostar te nemen.

Roland zit in zijn huis te kniezen. Hij mist zijn vrouw en zou willen weten wat ze allemaal uitspookt in Marbella. Straks moet hij maar bij ons Champions League komen kijken. Gek misschien, maar ik reken op Monaco voor een geweldige wedstrijd. Als Falcao fit is.

Naar kwartfinales met Dortmund en Bayern, Leicester, Real en Barça en Juve. Plus Monaco en Atlético? Mooi octet. Daar zit muziek in met een jam-sessie van de laatste acht naar beeld en klank van de meest fantastische eerste knock-out-ronde in jaren. De Champions League over zijn hoogtepunt? Dat dacht ik niet.

Dirk Deferme