ZKV: mijn buurvrouw en de Croky Cup

Dirk Deferme geeft commentaar en schrijft elke week een zeer kort verhaal. Deze week vertelt hij zijn buurvrouw wat hij van de Croky Cup vindt.

"Met wie moet ik eigenlijk compassie hebben?" Ze was veel sneller buiten dan ik in mijn auto kon geraken. Omdat ik last van mijn heup had. Alle ex-voetballers die ik ken, vinden dat ik nog liever gisteren dan vandaag voor een prothese moet gaan. Ik durf nog niet én heb ook geen tijd voor revalidatie. Voor hen was het hun vak: laten opereren en revalideren, part of the beautiful game. De buurvrouw zag me in mijn auto klauteren. Ik acteerde amechtig, onhandig en hunkerend naar empathie. "Compassie? Met mij? Hoeft niet,"zei ik terwijl ik het tegenovergestelde bedoelde. Ze haalde haar schouders op. Ze wilde het echt ergens over hebben.

"Serieus. Heb jij compassie met de kleine clubs die gisteren uit de bekercompetitie gespeeld werden? Of alleen met de kleintjes of met de ploegen die het op het nippertje niet haalden zoals Hasselt? Ik ben blij dat Jankovic met Standard op zijn bek ging." Ja, wij wonen in Mechelen. 

Bekercompetitie? Niet gekeken. Mijn kinderen mochten kiezen en ik had ook geen zin. Waar wilde mijn buurvrouw eigenlijk naartoe met haar compassie? "Heb je medelijden met Croky? Of met de mensen die wel naar het stadion gingen om te supporteren? Wat een dooie boel zeg!" Ik had met niemand medelijden eigenlijk. De beker of play-off 2? Ik wil nog liever in een denktank die iets wil maken van play-off 2. "Er moet toch iets gebeuren met die Croky Cup?" Ze meende het. Ik startte mijn auto. "Dat die clubs dat zelf eens oplossen. Soms moet je de verantwoordelijkheid gewoon bij de verantwoordelijken leggen."

Terwijl ik wegreed zag ik haar knikken. Ze was het met me eens. Heel uitzonderlijk. Dat ging ze zeker aan haar Roland vertellen.