COLUMN: De Zebra's

Charleroi – KV Mechelen was 0-0. En toch kreeg onze commentator ter plaatse, Dirk Deferme, nog maar eens kippenvel. Nog voor er één bal getrapt was.

Zaterdag in het Stade du Pays de Charleroi nog eens een bevlieging van heerlijke ouderwetsigheid meegemaakt. En niet toevallig daar. Charleroi is voor veel Vlamingen een verre Belgische uithoek en een thuisbasis van autodieven, werkloze metallo's en schreeuwerige socialistische burgemeesters. Het stadion is of lijkt door en door versleten. Op elk muurtje hangt er défense d’uriner omdat ze daar liever wildplassen dan in de WC. Vlamingen komen in Charleroi alleen voor Ryanair, misschien voor het fotomuseum. Als ze hun sportclub tot over de taalgrens volgen, komen ze bij Sporting voor het voetbal, bij Spirou voor basketbal en bij La Villette voor tafeltennis. De sport is zoals op zoveel plaatsen de beste ambassadeur.

Het relatieve isolement maakt de fan van die Henegouwse sportclubs heerlijk fanatiek. Dat kan soms een wedstrijd tot leven brengen en een enkele keer redt dat niet zozeer de wedstrijd maar wel het evenement. Dat gebeurde vrijdag. Tegen KV Mechelen, bijgestaan door honderden fans waarvoor ook hulde, faalde Sporting Charleroi sportief. Het speelde beter, het had genoeg kansen maar zelfs tegen negen Mechelaars was het finaal onvoldoende om te winnen en in de tussenstand naar de kop te klimmen. Dit is immers het moment van het jaar wanneer clubs als Zulte Waregem en Charleroi of Mechelen zich op de borst kunnen kloppen omwille van hun klassement.

De fans van Sporting Charleroi faalden niet. Zij bleven de volledige zes kwartier in hun rol als aanjager. Er werd geroepen, getrommeld en met vlaggen gezwaaid. Ze waren daar nog mee bezig toen het al te laat was. Het maakt manager Mehdi Bayat heel trots. De voorzitter, ex-worstelaar Fabien Debecq, klopt zich op de borst: “Wij hebben de beste supporters.”

Het kippenvelmoment komt ginder altijd al voor de wedstrijd. Net als overal in de Jupiler Pro League is de aanloop naar de aftrap goed geregisseerd. Op sommige plaatsen is er meer regie dan ruimte voor de supporters. In Charleroi is er een omroeper die de zaak goed onder controle heeft en die echt voor animatie zorgt. Er is de zotte Super Zèbre die met het hele stadion op de foto gaat. Je moet het gewoon vragen. Enkele minuten voor de aftrap wordt ineens alle muzikaal lawaai dichtgedraaid en is het stadion helemaal van de supporter. Dan zingen ze allemaal, en ik bedoel ALLEMAAL, Pays de Charleroi van Jacques Bertrand. Zonder muziek, alleen de woorden. Vier coupletten en elk refrein twee keer.

Pays de Charleroi .
C’est toi que je préfère.
Le plus beau coin de terre.
A mes yeux, oui, c’est toi.

Geloof me aub, een heel schoon moment. Puur en van het voetbal. Tegen beter weten in pleit ik voor zo een a capella-moment in ieder stadion. Het kan de wedstrijd redden. Zoals vrijdag: Charleroi – KV Mechelen 0-0. Kippenvel!

 

1 keer gelezen