Mijn buurvrouw en Wembley

Een nieuw Zeer Kort Verhaal van Dirk Deferme die het genre in de voetballerij introduceerde. De buurvrouw zag gisteren onze samenvatting van Tottenham-Monaco.

Mijn buurvrouw stuurt me een SMS: 'a house is not a home'. Een van haar dochters heeft Engels gestudeerd en buurvrouw blijft zeggen dat zij meer met de neus in de boeken zat dan Angelique. De dochter is nu 40 en ze is getrouwd met een neus- keel - en oorarts. Ze wonen in een doodlopende straat en komen nooit op bezoek. Ze ontvangen de mensen in hun huis met vier badkamers en een sauna maar zonder geluk. 

'A house is not a home,' dat gaat over Wembley. Gisteren speelden Spurs daar. Wembley, het huis, was gevuld met meer dan 85.000 fans. In White Hart Lane kunnen er maar 32.000 zitten omdat er gewerkt wordt. De sfeer was niet die van de échte thuiswedstrijden. Wembley kan dat niet aan én thuisspelen is vooral een gevoel.

Straks als ik haar zie, zal ik haar toch ook maar vertellen dat Monaco heel goed is. Je moet ze maar eens checken, je kan heel goede spelers ontdekken. Het handelshuis ASM en de Portugese makelaars gaan er veel geld aan verdienen.

Tiens, AS Monaco speelt in dat rare halflege stadion aan de Côte d'Azur. Die hebben nog nooit kunnen genieten van veel volk. De spelers zijn er wel thuis. Tot ze verhandeld worden. Maar ondertussen is Monaco wel mijn geheime favoriet voor de titel in de Ligue 1.