RETRO: JRR

Of hij in balbezit de beste speler ooit was laten we met enige twijfel in het midden. Zijn passing was alleszins allesbehalve slechter dan die van Xavi of Iniesta, maar omdat Louis de Verschrikkelijke hem omwille van zijn beperkt volume bij het groot Catalaans huisvuil zette, kreeg hij niet de carrière die hem werd toegeschreven.

Volume is zelden tot nooit een streling voor het oog. Wie een toerist in Barcelona vraagt waarom hij een kaartje voor Camp Nou kocht, zal nooit zeggen: “Omdat speler X of Y goed en lang kan lopen.” Nee, men wil daar fluwelen balbehandelingen, een Argentijnse dribbeldosis en heel wat andere technische tierlantijntjes zien.

Wat niet wil zeggen dat volume er niet van tel is, maar om JRR daar op af te rekenen is een drogreden. Alsof Xavi en Iniesta, zijn nakomers, zich bij Barcelona de pleuris liepen/lopen. Enfin, wat hebben we later bij Villarreal genoten van Juan Román Riquelme. Als spelmaker, met Pablo Sorín en Marcos Senna als luitenanten. Tot in de halve finale van de Champions League, waar hij in minuut 90 een strafschop miste en Arsenal zo een vrijgeleide richting finale gaf.

Het is één van die voetbalzonden dat hij nooit een vaste, volwaardige nummer 10 is geworden in Catalonië. Ze kunnen er daar wel wat van: Argentijnen met de wow-factor van de hand doen. Zowel Riquelme als Diego Maradona werden vier keer uitgeroepen tot Argentijns voetballer van het jaar. Geen van die acht trofeëen namen ze als speler van Barcelona in ontvangst.

Met negen exemplaren doet enkel Messi beter. Al een geluk dat ze die in Barcelona gehouden hebben.  

1 keer gelezen